De laatsten

Augustus 1944. Een paar dagen voor de bevrijding van Parijs worden zevenendertig officieren van de geallieerde inlichtingendienst opgepakt en op het laatste transport naar kamp Buchenwald gezet. Onder hen bevinden zich officier Forest Yeo-Thomes, kapitein Harry Peuléve en luitenant Stéphane Hessel. Drie weken na hun aankomst in blok 17 zijn al zestien mannen van hun groep geëxecuteerd en wordt het duidelijk dat de rest hetzelfde te wachten staat. Om aan dat lot te ontsnappen, ontwikkelen deze drie officieren, met behulp van het ondergronds verzet in het kamp, een onzeker en riskant ontsnappingsplan: ze nemen de identiteit aan van gevangenen uit het naastgelegen blok – gevangenen op wie medische experimenten worden uitgevoerd.

In een schrijfstijl die zowel ijzig en helder als spannend en nauwkeurig is, beschrijft de auteur de angst, hoop en moed van een handjevol mannen die onder extreem wrede omstandigheden hun leven proberen te redden. De laatsten toont de lezer de complexe machtsmechaniek in kamp Buchenwald, in het hart van een Duitsland dat in brand staat door de bommen van de geallieerden.

In de pers

‘Deze roman lezen betekent de menselijke ziel recht in de ogen kijken. De auteur slaagt erin ons een weinig bekende realiteit te laten ontdekken: de eigenaardige organisatie van kamp Buchenwald, de hiërarchie en de bondgenootschappen. Door de verzetsstrijders bij naam te noemen en de ongelooflijke risico’s te onthullen die ze zonder aarzelen namen, brengt Grégory Cingal hun het mooiste eerbetoon.’ Le Figaro

‘Om dit waargebeurde verhaal te schrijven, heeft Grégory Cingal, archivaris van beroep, alles over het onderwerp gelezen en verzameld. Het resultaat is adembenemend, spannend en overweldigend.’ Le Canard enchaîné

‘De tekst van Grégory Cingal is geschreven zonder opsmuk – en dat maakt hem ongetwijfeld zo krachtig – en is een ondraaglijke reis naar het land van de doden, maar ook naar hoop.’ Arts Libres

‘Een uiterst complex verhaal dat ondoordringbaar zou zijn gebleven zonder het werk van Grégory Cingal, die dit pokerspel behendig ontrafelt.’ Bastille Magazine